Urainadaiyin Aninilangal: A Deep Dive into Tamil Prose Stylistics

8 மதிப்பெண் வினா, உரைநடையின் அணிகநலன்கள், விரிவானம்

உரைநடையின் அணிநலன்கள்

ஒரு பக்க அளவில் உரையாடல் எழுதுக

சூழல்: வெளிநாட்டிலிருந்து உங்கள் இல்லத்திற்கு வந்திருக்கும் உறவினரின் மகளுக்குத் தமிழ் மொழியைப் பேச மட்டுமே தெரியும். ஆங்கில இலக்கியம் படித்த அவரிடம் தமிழ் உரைநடையின் சிறப்புப் பற்றி உரையாடுதல்.

(வெளிநாட்டிலிருந்து பாரதி வீட்டிற்கு மலர் வந்திருக்கிறார். பாரதிக்கும் மலருக்குமான உரையாடல் இது)

பாரதி: வாங்க மலர். எப்படி இருக்கீங்க? பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பின் இப்போது தான் வந்திருக்கீங்க...

மலர்: நலமுடன் இருக்கிறேன். நீங்கள் நலமா? என்ன படிக்கிறீர்கள்?

பாரதி: நலம். தமிழ் இலக்கியம் படித்து இருக்கிறேன். நீங்க என்ன படித்திருக்கிறீர்கள்?

மலர்: ஆங்கில இலக்கியம் படித்து இருக்கிறேன். எனக்கு தமிழைப் பேச மட்டுமே தெரியும். தமிழில் எழுதத் தெரியாது. தமிழ் இலக்கியத்தைப் படிக்க ஆசைப்படுகிறேன். அதுபற்றிக் கூறுங்களேன்.

பாரதி: தமிழ் இலக்கியம் கடல் போன்றது. தற்போது உரைநடையைப் பற்றி மட்டும் உங்களுக்குக் கூறுகிறேன், கேளுங்கள்.

மலர்: மிக்க மகிழ்ச்சி!

உவமை (Parable)

பாரதி: ஆங்கில இலக்கியத்தில் parable என்று சொல்வார்களே, அது தமிழில் 'உவமை' எனப்படுகிறது. உணர்ச்சியைக் காட்ட உவமை கொண்ட மொழிநடையே ஏற்ற கருவி.

"திருப்பரங்குன்றத்தின் அழகைப் பார்ப்பதற்கென்றே இயற்கை பதித்துவைத்த இரண்டு பெரிய நிலைக்கண்ணாடிகளைப் போல் வடபுறமும் தென்புறமும் நீர்நிறைந்த கண்மாய்கள்" என்று 'குறிஞ்சிமலரில்' நா. பார்த்தசாரதி உவமையைப் பயன்படுத்தியுள்ளார்.

மலர்: அட... என்னே கற்பனை!

உருவகம் (Metaphor)

பாரதி: ஆங்கில இலக்கியத்தில் 'metaphor' என்று சொல்லக்கூடிய உருவகம், உவமையைவிட உணர்வைத் தூண்டும்.

முகநிலவில் வியர்வை முத்துக்கள் துளிர்த்தன. இதில் 'முகநிலவு' என்பது உருவகம்.

மலர்: மிக இனிமை. ஆவலாக இருக்கிறதே!

இணை ஒப்பு (Co-op)

பாரதி: எடுத்துக்காட்டு உவமையணியை உரைநடையில் பயன்படுத்தும்போது 'இணை ஒப்பு', ஆங்கிலத்தில் 'co-op' என்று சொல்வார்கள்.

எடுத்துக்காட்டாக, எழுத்தாளர் வ.ராமசாமி 'மழையும் புயலும்' என்ற நூலில் குறிப்பிட்டுள்ள உரைநடையைச் சொல்லலாம்.

"ஊர்கூடிச் செக்கு தள்ள முடியுமா? என்று கேட்கிறார்கள், ஊர் கூடின பிறகுதான் செக்கு தள்ள வேண்டும் என்று நினைப்பவர்களின் காரியம் கைகூடாது, புரோகிதருக்காக அமாவாசை காத்திருப்பதில்லை"

இலக்கணை

பாரதி: உயிர் இல்லாத பொருள்களை உயிர் உள்ளன போலவும், உணர்வு இல்லாத பொருள்களை உணர்வு உள்ளன போலவும் கற்பனை செய்வது இலக்கணை.

தமிழ்த்தென்றல் திரு. வி. க. அவர்களின் உரைநடை

"சோலையில் புகுவேன்; மரங்கள் கூப்பிடும், விருந்து வைக்கும்; ஆல், 'என் விழுதைப் பார், அந்த அரசுக்கு இஃது உண்டா?' என்னும். அரசு கண்ணில் படும், 'யான் விழுது இன்றி ஓங்கி உயர்ந்து நிற்கிறேன், என்னை மக்கள் சுற்றிச் செல்கிறார்கள், காண்' என்னும். வேம்பு, 'என் நிழல் நலம் செய்யும், என் பூவின் குணங்களைச் சொல்கிறேன், வா' என்னும். அத்தி, நாகை, விளா, மா, வில்வம் முதலிய மரங்கள் விளியாமல் இருக்குமோ? சிந்தனையில் அவைகளின் நுட்பங்கள் விளங்கும். மலை என்னை அடிக்கடி அழைக்கும். மலைமீது இவர்வேன்; ஓரிடத்தில் அமர்வேன்; மேலும் கீழும் பார்ப்பேன்; சுற்றுமுற்றும் பார்ப்பேன்; மனம் அமைதி எய்தும்."

மோனை, எதுகை (Rhyme)

பாரதி: மோனையும் எதுகையும் செய்யுளில் வருமாயின் இனிய ஓசை இன்பம் விளையும். ஆங்கிலத்தில் 'rhyme' என்பார்கள்.

எடுத்துக்காட்டு

சொல்லின் செல்வர் ரா.பி. சேதுபிள்ளை அவர்களின் 'தமிழ் இன்பம்' என்ற நூலிலிருந்து....

"தென்றல் தவழ்ந்துவரும் தென்தமிழ் நாட்டில் அமைந்த திருக்குற்றாலம், மழைவளம் படைத்த பழம்பதி ஆகும் ; கோங்கும் வேங்கையும் ஓங்கி வளரும்; குரவமும் முல்லையும் நறுமணம் கமழும்; கோலமாமயில் தோகை விரித்தாடும்; தேனுண்ட வண்டுகள் தமிழ்ப்பாட்டிசைக்கும். இத்தகைய மலையினின்று விரைந்து வழிந்து இறங்கும் வெள்ளருவி வட்டச் சுனையிலே விழுந்து பொங்கும்போது சிதறும் நீர்த்திவலைகள் பாலாவிபோல் பரந்து எழுந்து மஞ்சினோடு சேர்ந்து கொஞ்சிக் குலாவும்"

திரும்பத் திரும்பச் சொல்லுதல்

பாரதி: உணர்வு வெளிப்பாட்டிற்கும் சொல்லப்படும் கருத்துக்கு அழுத்தம் தரவும் பயன்படுத்தப்படும் உத்தி, "சொல்லையோ கருத்தையோ திரும்பத் திரும்பச் சொல்வது."

எடுத்துக்காட்டு:

டாக்டர் மு.வ. வின் தம் நாட்டுப்பற்று என்ற கட்டுரைத் தொகுப்பிலிருந்து...

"வாழ்க்கை நடத்துவதற்கு பொருள்கள் பல வேண்டும்; அரிசி, காய், கனி முதலியவை வேண்டும். உடை, வீடு முதலியவை வேண்டும்; காசும் காகிதநோட்டும் வேண்டும்; இன்னும் பல வேண்டும்; இவற்றை ஆளும் அறிவு வேண்டும்".

முரண்படு மெய்ம்மை (Contradictory Reality)

பாரதி: படிப்பவருக்கு முரண்படுவது போல் இருக்கும். ஆனால், உண்மையில் முரண்படாத மெய்ம்மையைச் சொல்வது முரண்படு மெய்ம்மை.

அதாவது 'contradictory reality'.

எடுத்துக்காட்டு:

"இந்த உலகத்தில் பயம் என்ற ஒன்றிற்குத் தவிர வேறு எதற்கு நாம் பயப்பட வேண்டும்?"

சொல் முரண் (Contradictory)

பாரதி: முரண்பட்ட சொற்களைச் சேர்த்து எழுதுவது சொல் முரண்.

இது 'contradictory'.

எடுத்துக்காட்டு:

'கலப்பில்லாத பொய்'

எதிரிணை இசைவு (Opposite Consent)

பாரதி: சொல்லும் முறையில் அழுத்தம் கொடுப்பதற்காக எதிரும் புதிருமான முரண்படும் கருத்துக்களை அமைத்து எழுதுவது எதிரிணை இசைவு.

ஆங்கிலத்தில் 'opposite consent'.

எடுத்துக்காட்டு:

தோழர் ப.ஜீவானந்தம் எழுதியிருப்பது....

"குடிசைகள் ஒருபக்கம்; கோபுரங்கள் மறுபக்கம் ; பசித்தவர்கள் ஒருபக்கம் ; புளிச்சேப்பக்காரர்கள் மறுபக்கம்; மெலிந்த எலும்புக்கூடுகள் ஒருபக்கம்; பருத்த தொந்திகள் மறுபக்கம்; கேடுகெட்ட இந்தச் சமுதாயத்திற்கு என்றைக்கு விமோசனம்? தோழர்களே, சிந்தியுங்கள்!"

கேள்வியிலேயே பதில் இருப்பது

பாரதி: அண்ணா பேசியது...

"அவர் பேசாத நாள் உண்டா? குரல் கேட்காத ஊர் உண்டா? அவர் தாக்குதலைப் பெறாத பழமை உண்டா? எதைக் கண்டு அவர் திகைத்தார்? எந்தப் புராணம் அவரிடம் தாக்குதலைப் பெறாதது?... எனவேதான், பெரியாருடைய பெரும் பணியை தனிமனிதனின் வரலாறு என்றல்ல ஒரு சகாப்தம் - ஒரு காலகட்டம் - ஒரு திருப்பம் - என்று கூறுகிறேன்".

உச்சநிலை (Climax / Peak)

பாரதி: உச்சநிலை.  அதாவது, climax அல்லது peak.

சொல்லையோ, கருத்தையோ அடுத்தடுத்து வைக்கும் முறையிலே உள்ள சிறப்பு தான்...

எடுத்துக்காட்டு:

பாரதியின் வரிகள்...

"இந்தியா தான் என்னுடைய மோட்சம்; இந்தியாவின் நன்மைதான் என் நன்மை; இந்தியாதான் என் இளமையின் மெத்தை; என் யௌவனத்தின் நந்தவனம்; என் கிழக்காலத்தின் காசி"

மலர்: மிகவும் சுவையாக இருக்கிறது. தமிழ் உரைநடையின் சிறப்புகளைப் பற்றி உரையாடியதற்கு நன்றி!

Gopallapurathu Makkal: Annamaiah's Character Analysis | Class 12 Tamil

8 மதிப்பெண் வினா: கோபல்லபுரத்து மக்கள்

அன்னமய்யா என்னும் பெயருக்கும் அவரின் செயலுக்கும் உள்ள பொருத்தப்பாட்டினை 'கோபல்லபுரத்து மக்கள்' கதைப் பகுதி கொண்டு விவரிக்க.

கோபல்லபுரத்து மக்கள் - அறிமுகம்

கிராமத்து வெள்ளந்தி மனிதர்கள் காட்டும் விருந்தோம்பல் எப்பவும் மனசுக்குள் பசுமையாக இருக்கும். அவர்களது இயல்பான வரவேற்பும் எளிமையான உணவும் மதிய வேக்காட்டில் நடந்துவந்த களைப்பை மறக்கச் செய்யும். பசித்த வேளையில் வந்தவர்களுக்குத் தம்மிடம் இருப்பதையே பகிர்ந்து கொடுக்கிற நேயம் கிராமத்து விருந்தோம்பல். அப்படி நடக்கும் ஒரு நிகழ்வு நம் முன் காட்சியாகிறது.

புதியவனின் தோற்றம்

தற்செயலாக, புளிய மரத்தில் சாய்ந்து உட்கார்ந்திருந்தவனை அன்னமய்யா கண்டான். தாடியும் அழுக்கு ஆடையுடனும் இருந்த அவன் வயோதிகன் போலவும் சந்நியாசி போலவும் இருந்தான். ஆனால், அவன் வாலிபன். நடக்க முடியாமல் உட்கார்ந்து உட்கார்ந்து உடல் வாடிக் களைத்து, நடந்து வந்தவன். அவன் கண்களில் தீட்சண்யம் தெரிந்தது.

அன்னமய்யாவின் அரவணைப்பு

வாலிபன், அன்னமைய்யாவைக் கண்டதும் சிறுபுன்னகை செய்தான்; பேச விருப்பம் இல்லாதவன் போல் இருந்தான்.

அன்னமய்யா, அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அலுப்புத் தீர்ந்தவுடன் அந்த வாலிபன், குடிக்கத் தண்ணீர் கேட்டான். அன்னமய்யா, "அருகில் அருகு எடுத்துக் கொண்டிருப்பவர்களிடம் இருந்து நீச்சுச் தண்ணீர் வாங்கி வரட்டுமா?" என்றான்.

வாலிபன் எழுந்திருக்க ஒத்தாசையாகக் கையை நீட்டினான். தோளைப் பிடித்து நடக்கும்படி வேண்டினான்.

அன்னமய்யா அளித்த ஜீவ ஊற்று

வேப்ப மரத்தடியில் வைக்கப்பட்டிருந்த கலயத்துக் கஞ்சியின் நீத்துப் பாகத்தை வடித்துக் கொடுத்தான். வாங்கி உறிஞ்சும்போது வாலிபனின் கண்கள் சொருகின. மிடறு தொண்டை வழியாக இறங்குவதன் சுகத்தை முகம் சொல்லியது. உட்கார்ந்து குடிக்கச் சொன்னான். சோற்றின் மகுளியை வார்த்துக் கொடுத்தான். மடக்கு மடக்காய் ஜீவ ஊற்று உள்ளே இறங்கியது. வேப்பமர நிழலே சொர்க்கமாய், படுத்ததும் தென்றல் காற்று வந்து அயரச் செய்தது. வயிறு நிறையப் பாலைக் குடித்து மடியிலே தூங்கும் குழந்தையின் முகத்தைத் தாய் பார்ப்பது போல அன்னமய்யா அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

பெயர்ப்பொருத்தம்

வாலிபனின் சிறு தூக்கம் முடியும் வரை காத்திருந்தான். எழுந்த வாலிபன், நன்றி கலந்த புன்னகை காட்டினான். அன்னமய்யா வாலிபனிடம், "உங்கள் ஊர்ப்பெயர் என்ன? எங்க இருந்து வர்றீங்க? எங்க போகணும்?" என்று அன்புடன் கேட்டான். அந்த வாலிபன், "நான் ரொம்ப தொலைவில் இருந்து வர்றேன். சொந்தப் பெயர் பரமேஸ்வரன். அதை மறந்து விடு. மணி என்று கூப்பிடு. ஆமாம், உன் பெயர் என்ன?" என்று கேட்டான்.

"அன்னமய்யா"

"அன்னமிட்டவனின் பெயர் அன்னமய்யா. என்னே பெயர்ப் பொருத்தம்!" என்று எண்ணிக் கொண்டான். "உண்டி கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோரே".

வெள்ளந்தி மனிதர்கள்

வாலிபனை, அன்னமய்யாவின் நண்பன் சுப்பையாவின் நஞ்சை நிலத்துக்குக் கூட்டி சென்றான். அங்கு அருகு எடுத்து கொண்டிருந்தவர்கள், சாப்பிட வந்தார்கள். மணியின் கையில் கால் உருண்டைக் கம்மஞ்சோற்றை வைத்தார்கள். நடுவில் குழி பறித்து அதில் துவையலை இட்டார்கள். கம்பஞ்சோற்றை அவர்கள் சாப்பிட்ட வேகம், ஆர்வம், அனுபவிப்பே அது எவ்வளவு சுவையாக இருக்கும் என்பதைக் காட்டியது. அரை உருண்டையைச் சாப்பிட்ட மணி மறுபடியும் அயர்ந்து தூங்கி விட்டான்.

Kannadasan's 'Kaatre Vaa' Poem Appreciation | 5 Mark Question | 10th Tamil

கவிதைப்பேழை

காற்றே வா

5 மதிப்பெண் வினா

மலர்ந்தும் மலராத பாதி மலர் போல வளரும் விழி வண்ணமே- வந்து

விடிந்தும் விடியாத காலைப் பொழுதாக விளைந்த கலை அன்னமே

நதியில் விளையாடி கொடியில் தலைசீவி நடந்த இளம் தென்றலே- வளர்

பொதிகை மலை தோன்றி மதுரை நகர் கண்டு பொலிந்த தமிழ் மன்றமே.

-கண்ணதாசனின் இந்தப் பாடலில் தவழும் காற்றையும் கவிதை நயத்தையும் பாராட்டி உரை செய்க.

பாராட்டுரை

கவிஞர் கண்ணதாசன் தமிழ்ப் பெருங்கவிஞர்களுள் ஒருவர். அவரது "மலர்ந்தும் மலராத பாதி மலர் போல" என்னும் பாடல், கவிதை நயம் மிகுந்தது.

குழந்தைக்கு வாழ்த்துப் பாடுகிறார் கண்ணதாசன். குழந்தையை எவ்வாறெல்லாம் வாழ்த்துகிறார் என்பதைக் காண்போம்.

---

"மலர்ந்தும் மலராத பாதி மலர் போல வளரும் விழி வண்ணமே"

குழந்தையை மலர்ந்தும் மலராத பாதி மலராக உவமைப்படுத்துகிறார். குழந்தையின் முகம் மலர்ந்து இருக்கிறது; இன்னும் மலர வேண்டியதும் இருக்கிறது; மலர்ந்துகொண்டும் இருக்கிறது.

பூவின் மலர்ந்தும் மலராத நிலை 'போது'. அதைத்தான் 'பாதி மலர்' என்கிறார் கண்ணதாசன். பூவானது முழுமையாக மலர்ந்து விட்டால், அது எப்போது வாடுமோ? என்ற அச்சம் இருக்கும். பூவானது மொட்டாக இருந்துவிட்டால், அது எப்போது மலரும்? என்ற ஏக்கம் இருந்து கொண்டே இருக்கும். ஆனால் பூவானது மலர்ந்து கொண்டே இருந்தால் மகிழ்ச்சி அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கும். குழந்தையின் முகத்தில் எப்போதும் மகிழ்ச்சியையே காண விரும்பிய கண்ணதாசனின் கவிநயம் போற்றுதலுக்குரியது.

---

"வந்து விடிந்தும் விடியாத காலைப் பொழுதாக விளைந்த கலை அன்னமே"

குழந்தையை விடிந்தும் விடியாத காலைப் பொழுதாகவும் கலை அன்னமாகவும் உருவகப்படுத்தியுள்ளார்.

காலைப்பொழுது அனைவருக்குமே மகிழ்ச்சியைத் தரக்கூடியது. அதிலும் விடிந்தும் விடியாத காலைப்பொழுது அனைவருக்குமே புத்துணர்ச்சியையும் மகிழ்ச்சியையும் ஊக்கத்தையும் அளிக்கக்கூடியது. அப்படிப்பட்ட காலைப் பொழுதாக குழந்தையை உருவகப்படுத்தி உள்ளார்.

பறவைகளில் பிரகாசமான வெண்மை நிறம் படைத்தது அன்னப்பறவையாகும். வெண்மை நிறம் உள்ளத் தூய்மையைப் புலப்படுத்தும். அப்படிப்பட்ட அழகு மிக்க அன்னப் பறவையாக குழந்தையை உருவகப்படுத்திப் பாடியுள்ளமை உவகை தருகிறது.

---

"நதியில் விளையாடி கொடியில் தலைசீவி நடந்த இளம் தென்றலே"

தென்பாண்டி நாட்டிலே, தண்பொருநை நதியிலே, நறுமணமிக்க மலர்களும் நோய்தீர்க்கும் மூலிகைகளும் தோய்ந்து ஓடும். அதில் கலந்து, கரைந்து, எழுந்து, நீந்திக் குளித்து விளையாடுகிறது இளந்தென்றல். பின்னர், அங்குள்ள பல்வகை நறுமணமிக்க மலர்கள் தாங்கிய கொடிகளில் தலையைத் துவட்டி, தலைசீவி, அழகுபடுத்தி, நடந்துவருகிறது இளந்தென்றல். அந்தத் தென்றலாகக் குழந்தையை உருவகப்படுத்திப் பாடுகிறார், கண்ணதாசன்.

நதியில் குளித்தால் மட்டும் போதுமா? தலைசீவ வேண்டாமா? என எண்ணிய கண்ணதாசன் கொடியில் தலைசீவி நடந்து வருவதாகக் கற்பனை நயம் தோன்றக் கவிபாடியமை போற்றுதற்குரியது.

---

"வளர்பொதிகை மலை தோன்றி மதுரை நகர் கண்டு பொலிந்த தமிழ் மன்றமே".

பொதிகை மலையில் தவம் செய்து, தமிழ் மொழியைத் தோற்றுவித்து, அதற்கு இலக்கணம் எழுதியவர் அகத்தியர். அந்த அழகிய தமிழ், பாண்டியரின் மதுரை மாநகரில், தமிழ் மன்றத்தில் புகழ் பெற்று வளர்ந்தது. அத்தகைய அழகு தமிழாகக் குழந்தையை உருவகப்படுத்திப் பாடியுள்ளார்.

---

முரண்சுவை

மலர்ந்தும் × மலராத,

விடிந்தும் × விடியாத

ஆகிய சொற்களில் முரண் சுவை தளும்புகிறது.

இயைபு நயம்

வளரும் விழி வண்ணமே, விளைந்த கலை அன்னமே என்னும் தொடர்களில் இயைபு நயம் மிளிர்கிறது.

கற்பனை நயம்

தென்றல் என்றாவது தலை சீவியதை நீங்கள் கண்டதுண்டா? தென்றல் என்றாவது நடந்து வந்ததை நீங்கள் கண்டதுண்டா? எல்லாம் கண்ணதாசனின் கற்பனை நயங்கள்.

மோனை-எதுகை

மலர்ந்தும் மலராத, விடிந்தும் விடியாத ஆகிய சீர்களில் மோனை எதுகை நயங்கள் மிளிரக் காணலாம்.

---

'ஒரு பானைச் சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்' என்பார்கள். இந்தப் பாடல், கண்ணதாசனின் கவிதைத் திறத்துக்கு ஒரு சிறந்த சான்றாகும்.

A Comparative Study: Streets of Maruvurpakkam in Silapathikaram vs. Modern Markets

5 மதிப்பெண் வினா சிலப்பதிகாரம் மருவூர்ப்பாக்க வீதிகளும் இக்கால அங்காடிகளும்- ஓர் ஒப்பீடு

சிலப்பதிகார மருவூர்ப்பாக்க வணிக வீதிகளை இக்கால வணிக வளாகங்களோடும் அங்காடிகளோடும் ஒப்பிட்டு எழுதுக.

அட்டவணையாக்கப்பட்ட விடையினைக் காண

இங்கு தொடுக

புகார் நகர மருவூர்ப் பாக்கத்தின் வணிக வீதிகளில் வண்ணக்குழம்பு, சுண்ணப்பொடி, குளிர்ந்த மணச்சாந்து, நறுமணப் புகைப் பொருள்கள், அகில் முதலான மணப்பொருள்கள் விற்பவர்கள் வீதிகளில் வணிகம் செய்து கொண்டிருந்தனர்.

இன்றைய சந்தை வீதிகளில் சாந்துப்பொட்டு என்ற பெயரில் மிகவும் அரிதாக வண்ணக்குழம்பு விற்கப்படுகிறது. பெரும்பாலான பெண்கள் ஒட்டும் வண்ணப் பொட்டுகளை வைத்துக் கொள்கிறார்கள். சுண்ணப்பொடிகள் சிறிய சிறிய பொட்டலங்களாக பல வண்ணங்களில் உள்ளூர் அங்காடிகளில் கிடைக்கின்றன. குளிர்ந்த மணச்சாந்து பெரும்பாலும் சமய வழிபாட்டிற்கு மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுகிறது. பெரும்பாலும் கோவில்களுக்கு அருகில் உள்ள கடைகளில் கிடைக்கிறது. மாலை நேரங்களில் பெரும்பாலான அங்காடிகளில் சாம்பிராணிப்புகை காட்டப்படுகிறது. கிராமங்களில் இன்றும் சாம்பிராணி போடும் வழக்கம் இருக்கிறது. ஆனால், பெரும்பாலான ஆண்களும் பெண்களும் புட்டிகளில் அடைக்கப்பட்ட செயற்கை வாசனைத் திரவியங்களையே பயன்படுத்துகின்றனர். அச்சில் வார்க்கப்பட்ட சாம்பிராணி சிறிய பொட்டலங்களாக உள்ளூர்க்கடைகளிலும் செயற்கை வாசனைத் திரவியங்கள் பெரிய கடைகளிலும் கிடைக்கின்றன.

மருவூர்ப் பாக்கத்தில் பட்டு, முடி, பருத்திநூல் கொண்டு நெசவு நெய்யும் நெசவாளர் வாழும் வீதிகள் இருந்தன.

இன்றும் பட்டு, பருத்தி நூல் கொண்டு கைத்தறி நெசவு செய்யும் ஊர்கள் மிகக்குறைவாக அளவில் உள்ளன. அதிக அளவிலான விசைத்தறி ஆலைகள் புறநகர்ப் பகுதிகளில் அமைந்துள்ளன.

மருவூர்ப்பாக்க வணிக வீதிகளில் பட்டு, பவளம், சந்தனம், அகில், முத்து, மணி போன்றவை அளக்க முடியாத அளவிற்குக் குவிந்து கிடக்கும். ஆனால், இன்றோ துணிக்கடைகளில் பட்டு ஆடைகளுக்குத் தனிப்பிரிவே இருக்கிறது. பெரிய அளவிலான நகைக்கடைகளில் தங்கம், பிளாட்டினம், நவரத்தினக் கற்கள் மிகுந்த காவலோடு விற்கப்படுகின்றன.

மருவூர்ப்பாக்கக் கூல வீதிகளில் எட்டு வகையான தானியங்களும் குவிந்து கிடக்கும். இன்றோ, பல்பொருள் அங்காடிகளில் பல வகையான தானியங்கள் பொட்டலங்களாக விற்கப்படுகின்றன; குவிந்து கிடப்பதில்லை.

மருவூர்ப்பாக்கத்தில் பிட்டு வணிகர், அப்பம் சுடுபவர், கள் விற்கும் வலைச்சியர், மீன் விற்கும் பரதவர், உப்பு விற்கும் உமணர், வெற்றிலை விற்பவர், ஏலம் முதலான ஐந்து நறுமணப் பொருட்களை விற்பவர், எண்ணெய் வணிகர் எனப் பலரும் வாழும் வீதிகளும் இருந்தன.

இன்று, தெருவோரத் துரித உணவுப்பண்டங்கள் விற்கும் கடைகளும் குளிர்சாதன வசதி நிறைந்த உயர்தரமான நட்சத்திரத் தகுதி பெற்ற உணவகங்களும் இருக்கின்றன. மது விற்கும் கடைகளும் மீன் விற்கும் கடைகளும் இருக்கின்றன. உள்ளூர் அங்காடிகளில் உப்பு, வெற்றிலை, ஏலம், வெற்றிலை, எண்ணெய் ஆகியவை கிடைக்கின்றன.

வெண்கலம் மற்றும் செப்புப்பாத்திரங்கள் செய்வோர், மரத்தச்சர், இரும்புக்கொல்லர், ஓவியர், மட்பாண்டப் பொம்மைகள் செய்பவர், சிற்பிகள், பொற்கொல்லர், இரத்தின வேலை செய்பவர், தையல்காரர், தோல்பொருள் தைப்பவர், துணியாலும் கட்டைகளாலும் பொம்மைகள் செய்பவர் ஆகியோர் வாழும் வீதிகள் இருந்தன.

இயந்திரமயமான இக்காலத்தில் எல்லா விதமான தொழில்களையும் செய்யும் தொழிற்சாலைகள் வந்துவிட்டன. ஓவியங்கள் அச்சில் வெளிவருகின்றன. நவீன தொழில் நுட்பத்தால், சிற்பங்கள் முப்பரிணாம வடிவில் அச்சு வார்ப்புகளாக உருவாக்கப்படுகின்றன. விதவிதமான பொம்மைகளுக்கென்றே தனிக் கடைகள் வந்துவிட்டன. நகைக் கடைகள், துணிக்கடைகள், தையல் கடைகள், பொம்மைக் கடைகள், மரக்கடைகள், பாத்திரக் கடைகள் ஆகியவற்றுக்குத் தனித்தனியாக வீதிகள் வந்துவிட்டன.

மருவூர்ப்பாக்கத்தில் பெரும்பாணர் வசிக்கும் வீதிகளும், கைத் தொழில் செய்வோர் வாழும் வீதிகளும், பிறருக்கு ஏவல் செய்வோர் வாழும் வீதிகளும் இருந்தன. கூத்து கலைகள் அருகி வரும் இக்காலத்தில் ஒரு சில ஊர்களில் இசைக்கலைஞர்கள் வாழ்ந்து வருகின்றனர். கைத் தொழில் புரிவோர் பல ஊர்களிலும் பரவலாக வாழ்கின்றனர். நாகரிக வளர்ச்சியின் காரணமாக ஏவல் புரிவோர், பணியாளர்களாக மாற்றம் அடைந்துள்ளனர். தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியின் உச்சமாக மின்னணு வணிகம் வளர்ந்து கொண்டே வருகிறது.

கவிதைப்பேழை: தமிழ்விடு தூது | 10 ஆம் வகுப்பு தமிழ் | Samacheer Kalvi

கவிதைப்பேழை: தமிழ்விடு தூது

நுழையும்முன்

தமிழின் பெருமையைப் பாடக் கவிஞர்கள் கையாளும் உத்திகள் பற்பல. கவிதை, அதற்கொரு கருவி. கிளி, அன்னம், விறலி, பணம், தந்தி என்று பல தூது வாயில்களைப்பற்றி அறிந்துள்ளோம். தமிழையே தூதுப் பொருளாக்கியுள்ளது 'தமிழ்விடு தூது'. தமிழின் இனிமை, இலக்கிய வளம், பாச்சிறப்பு, சுவை, அழகு, திறம், தகுதி ஆகியன இச்சிற்றிலக்கியத்தில் விரவியுள்ளன.

சீர்பெற்ற செல்வம்

தித்திக்கும் தெள்அமுதாய்த் தெள்அமுதின் மேலான

முத்திக் கனியே என் முத்தமிழே - புத்திக்குள்

உண்ணப் படும்தேனே உன்னோடு உவந்து உரைக்கும்

விண்ணப்பம் உண்டு விளம்பக்கேள் - மண்ணில்

குறம் என்றும் பள்ளு என்றும் கொள்வார் கொடுப்பாய்க்கு

உறவுஎன்று மூன்று இனத்தும் உண்டோ - திறம் எல்லாம்

வந்து என்றும் சிந்தா மணியாய் இருந்த உனைச்

சிந்து என்று சொல்லிய நாச்சிந்துமே* - அந்தரமேல்

முற்றும் உணர்ந்த தேவர்களும் முக்குணமே பெற்றார்நீ

குற்றம் இலாப் பத்துக் குணம்பெற்றாய் - மற்றொருவர்

ஆக்கிய வண்ணங்கள் ஐந்தின்மேல் உண்டோநீ

நோக்கிய வண்ணங்கள் நூறுஉடையாய் - நாக்குலவும்

ஊனரசம் ஆறுஅல்லால் உண்டோ செவிகள் உணவு

ஆன நவரசம்உண் டாயினாய் - ஏனோர்க்கு

அழியா வனப்பு ஒன்று அலது அதிகம் உண்டோ

ஒழியா வனப்புஎட்டு உடையாய்....

(கண்ணிகள் 69-76)

சொல்லும் பொருளும்

குறம், பள்ளு - சிற்றிலக்கிய வகைகள்; மூன்றினம் - துறை, தாழிசை, விருத்தம் ; திறமெல்லாம் - சிறப்பெல்லாம்; சிந்தாமணி - சிதறாத மணி(சீவகசிந்தாமணி), என்னும் இருபொருளையும் குறிக்கும் ; சிந்து - ஒருவகை இசைப்பாடல்.

முக்குணம் - மூன்று குணங்கள் (சத்துவம்-அமைதி, மேன்மை ஆகியவற்றைச் சுட்டும் குணம்; இராசசம் - போர், தீவிரமான செயல்களைக் குறிக்கும் குணம்; தாமசம்சோம்பல், தாழ்மை போன்றவற்றைக் குறிக்கும் குணம்); பத்துக்குணம் - செறிவு, சமநிலை முதலிய பத்துக்குண அணிகள்.

வண்ணங்கள் ஐந்து - வெள்ளை, சிவப்பு, கறுப்பு, மஞ்சள், பச்சை; வண்ணம் நூறு - குறில், அகவல், தூங்கிசை வண்ணம் முதலாக இடை மெல்லிசை வண்ணம் ஈறாக நூறு.

ஊனரசம் - குறையுடைய சுவை; நவரசம் - வீரம், அச்சம், இழிப்பு, வியப்பு, காமம், அவலம், கோபம், நகை, சமநிலை ஆகிய ஒன்பது சுவை; வனப்பு- அழகு. அவை அம்மை , அழகு, தொன்மை, தோல், விருந்து, இயைபு, புலன், இழைபு.

பாடலின் பொருள்

இனிக்கும் தெளிந்த அமுதமாய் அந்த அமிழ்தினும் மேலான முத்தி ஆகிய விடுதலை தரும் கனியே! இயல், இசை, நாடகம் என, மூன்றாய்ச் சிறந்து விளங்கும் என் தமிழே! அறிவால் உண்ணப்படும் தேனே! உன்னிடம் நான் மகிழ்ந்து விடுக்கும் வேண்டுகோள் ஒன்றுள்ளது. அதைக் கேட்பாயாக.

தமிழே! உன்னிடமிருந்து குறவஞ்சி, பள்ளு என்ற நூல்களைப் பாடிப் புலவர்கள் சிறப்புக் கொள்கின்றனர். பிறர் படிக்கும் வகையில் நீ அவற்றைக் கொண்டிருக்கிறாய். அதனால் உனக்குத் தாழிசை, துறை, விருத்தம் என்னும் மூவகைப் பாவினங்களிலும் உறவு ஏதேனும் உண்டோ?

பாவின் திறம் அனைத்தும் கைவரப்பெற்று (பொருந்தி நின்று) என்றுமே 'சிந்தா (கெடாத) மணியாய்' இருக்கும் உன்னை (இசைப்பாடல்களுள் ஒருவகையான) 'சிந்து' என்று (அழைப்பது நின் பெருமைக்குத் தகுமோ? அவ்வாறு) கூறிய நா இற்று விழும் அன்றோ?

வானத்தில் வசிக்கும் முற்றும் உணர்ந்த தேவர்கள் கூட சத்துவம், இராசசம், தாமசம் என்னும் மூன்று குணங்களையே பெற்றுள்ளார்கள். ஆனால், நீயோ பத்துக்குற்றங்கள் இல்லாமல் செறிவு, தெளிவு, சமநிலை, இன்பம், ஒழுகிசை, உதாரம், உய்த்தலில் பொருண்மை , காந்தம், வலி, சமாதி என்னும் பத்துக்குணங்களையும் பெற்றுள்ளாய்.

மனிதரால் உண்டாக்கப்பட்ட வண்ணங்கள் வெண்மை, செம்மை, கருமை, பொன்மை, பசுமை என ஐந்திற்கு மேல் இல்லை. நீயோ புலவர்கள் கண்டடைந்த குறில், அகவல், தூங்கிசை வண்ணம் முதலாக இடை மெல்லிசை வண்ணம் ஈறாக நூறு வண்ணங்களைக் கொண்டுள்ளாய்.

நாவின்மீது பொருந்தும் குறைபாடுடைய உணவின் சுவைகள் ஆறுக்கு மேல் இல்லை. நீயோ செவிகளுக்கு விருந்தளிக்கும் ஒன்பது சுவைகளைப் பெற்றுள்ளாய். தமிழை அடையப் பெறாத மற்றையோர்க்கு அழியாத அழகு ஒன்றே ஒன்று அல்லாமல் அதிகம் உண்டோ ? நீயோ நீங்காத அம்மை முதலிய அழகுகள் எட்டினைப் பெற்றுள்ளாய்.

தெரிந்து தெளிவோம்

கண்ணி - இரண்டு கண்களைப் போல் இரண்டிரண்டு பூக்களை வைத்துத் தொடுக்கப்படும் மாலைக்குக் கண்ணி என்று பெயர். அதேபோல் தமிழில் இரண்டிரண்டு அடிகள் கொண்ட எதுகையால் தொடுக்கப்படும் செய்யுள் வகை கண்ணி ஆகும்.

இலக்கணக் குறிப்பு

• முத்திக்கனி - உருவகம்
• தெள்ளமுது - பண்புத்தொகை
• குற்றமிலா - ஈறுகெட்ட எதிர்மறைப் பெயரெச்சம்
• நா - ஓரெழுத்து ஒருமொழி
• செவிகள் உணவான - நான்காம் வேற்றுமைத்தொகை.
• சிந்தா மணி - ஈறுகெட்ட எதிர்மறைப் பெயரெச்சம்

பகுபத உறுப்பிலக்கணம்

கொள்வார்

கொள் + வ் + ஆர்

• கொள் - பகுதி
• வ் - எதிர்கால இடைநிலை
• ஆர் - பலர்பால் வினைமுற்று விகுதி

உணர்ந்த

உணர் + த் (ந்) + த் + அ

• உணர் - பகுதி
• த் - சந்தி
• த் - ந் ஆனது விகாரம்
• த் - இறந்தகால இடைநிலை
• அ - பெயரெச்ச விகுதி

நூல் வெளி

தமிழ்ச் சிற்றிலக்கிய வகைகளுள் 'தூது' என்பதும் ஒன்று. இது, 'வாயில் இலக்கியம்', 'சந்து இலக்கியம்' என்னும் வேறு பெயர்களாலும் அழைக்கப்படுகிறது. இது தலைவன் தலைவியருள் காதல் கொண்ட ஒருவர் மற்றொருவர்பால் செலுத்தும் அன்பைப் புலப்படுத்தித் தம்முடைய கருத்திற்கு உடன்பட்டமைக்கு அறிகுறியாக மாலையை வாங்கிவருமாறு அன்னம் முதல் வண்டு ஈறாகப் பத்தையும் தூது விடுவதாகக் கலிவெண்பாவால் இயற்றப்படுவதாகும். தமிழ்விடு தூது, மதுரையில் கோவில்கொண்டிருக்கும் சொக்கநாதர் மீது காதல்கொண்ட பெண் ஒருத்தி, தன் காதலைக் கூறிவருமாறு தமிழ்மொழியைத் தூதுவிடுவதாக அமைந்துள்ளது. இந்நூல் 268 கண்ணிகளைக் கொண்டுள்ளது. தமிழின் சிறப்புகளைக் குறிப்பிடும் சில கண்ணிகள் இப்பாடப்பகுதியில் இடம்பெற்றுள்ளன. இந்நூலை 1930இல் உ.வே.சா. முதன் முதலில் பதிப்பித்தார். இதன் ஆசிரியர் யார் என அறிந்துகொள்ள இயலவில்லை .