Purananuru (Poetry): Class 9 Tamil Chapter 1.2 Explained | குடபுலவியனார்

இயற்கை – உ | கவிதைப் பேழை

கவிதைப்பேழை: புறநானூறு

- குடபுலவியனார்

நுழையும்முன்

நிலம், நீர், காற்று என்பவை மனிதனின் அடிப்படைத் தேவைகளாகும். இயற்கை நமக்குக் கொடையாகத் தந்திருக்கும் இவற்றை உரிய முறையில் பேணிப் பாதுகாக்க வேண்டும். நீரின் இன்றியமையாமையை உணர்ந்த நம் முன்னோர்கள், நீர்நிலைகளை உருவாக்குபவர்களை "உயிரை உருவாக்குபவர்கள்" என்று போற்றினர்.

வான் உட்கும் வடிநீண் மதில்,

மல்லல் மூதூர் வய வேந்தே!

செல்லும் உலகத்துச் செல்வம் வேண்டினும்

ஞாலம் காவலர் தோள்வலி முருக்கி,

ஒருநீ ஆகல் வேண்டினும், சிறந்த

நல்லிசை நிறுத்தல் வேண்டினும், மற்றுஅதன்

தகுதி கேள்இனி மிகுதி ஆள!

நீர்இன்று அமையா யாக்கைக்கு எல்லாம்

உண்டி கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோரே!

உண்டி முதற்றே உணவின் பிண்டம்;

உணவெனப் படுவது நிலத்தொடு நீரே;

நீரும் நிலமும் புணரியோர், ஈண்டு

உடம்பும் உயிரும் படைத்திசினோரே!*

வித்திவான் நோக்கும் புன்புலம் கண்ணகன்

வைப்பிற்று ஆயினும், நண்ணி ஆளும்

இறைவன் தாட்கு உதவாதே ! அதனால்

அடுபோர்ச் செழிய! இகழாது வல்லே;

நிலன் நெளிமருங்கின் நீர்நிலை பெருகத்

தட்டோர் அம்ம ! இவண் தட்டோரே!

தள்ளாதோர் இவண் தள்ளா தோரே!

(புறம் 18:11 – 30)

(பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனைப் பாடியது)

திணை: பொதுவியல் துறை: முதுமொழிக்காஞ்சி

பாடலின் எளிய உரை

விண்ணை முட்டும் திண்ணிய நெடுமதில்

வளமை நாட்டின் வலிய மன்னவா

போகும் இடத்திற்குப் பொருள்

உலகம் வெல்லும் ஒரு தனி ஆட்சி

வாடாத புகழ் மாலை வரவேண்டுமென்றால்

தகுதிகள் இவைதாம் தவறாது தெரிந்துகொள்

உணவால் ஆனது உடல்

நீரால் ஆனது உணவு

உணவு என்பது நிலமும் நீரும்

நீரையும் நிலத்தையும் இணைத்தவர்

உடலையும் உயிரையும் படைத்தவர்

புல்லிய நிலத்தின் நெஞ்சம் குளிர

வான் இரங்கவில்லையேல்

யார் ஆண்டு என்ன

அதனால் எனது சொல் இகழாது

நீர்வளம் பெருக்கி நிலவளம் விரிக்கப்

பெற்றோர் நீடுபுகழ் இன்பம் பெற்றோர்

நீணிலத்தில் மற்றவர் இருந்தும் இறந்தும்

கெட்டோர் மண்ணுக்குப் பாரமாய்க் கெட்டோர்

பொதுவியல் திணை

வெட்சி முதலிய புறத்திணைகளுக் கெல்லாம் பொதுவான செய்திகளையும் முன்னர் விளக்கப்படாத செய்திகளையும் கூறுவது பொதுவியல் திணையாகும்.

முதுமொழிக்காஞ்சித் துறை

அறம், பொருள், இன்பம் என்னும் முப்பொருளினது உறுதி தரும் தன்மையைக் கூறுதல்.

சொல்லும் பொருளும்

• யாக்கை - உடம்பு
• புணரியோர் - தந்தவர்
• புன்புலம் - புல்லிய நிலம்
• தாட்கு - முயற்சி, ஆளுமை
• தள்ளாதோர் இவண் தள்ளாதோரே - குறைவில்லாது நீர் நிலை அமைப்பவர்கள் குறைவில்லாது புகழுடையவர்களாக விளங்குவார்கள்.

பாடலின் பொருள்

வான்வரை உயர்ந்த மதிலைக் கொண்ட பழைமையான ஊரின் தலைவனே! வலிமை மிக்க வேந்தனே! நீ மறுமை இன்பத்தை அடைய விரும்பினாலோ உலகு முழுவதையும் வெல்ல விரும்பினாலோ நிலையான புகழைப் பெற விரும்பினாலோ செய்ய வேண்டியன என்னவென்று கூறுகிறேன். கேட்பாயாக!

உலகில் உள்ள யாவற்றையும் மிகுதியாகக் கொண்டு விளங்கும் பாண்டிய நெடுஞ்செழியனே! நீர் இன்றி அமையாத உடல் உணவால் அமைவது; உணவையே முதன்மையாகவும் உடையது. எனவே உணவு தந்தவர் உயிரைத் தந்தவர் ஆவர்.

உணவு எனப்படுவது நிலத்துடன் நீரும் ஆகும். நிலத்தையும் நீரையும் ஒன்று சேர்த்தவர் இவ்வுலகில் உடலையும் உயிரையும் ஒன்று சேர்த்தவர். நெல் முதலிய தானியங்களை விதைத்து மழையைப் பார்த்திருக்கும் பரந்த நிலமாயினும் அதனைச் சார்ந்து ஆளும் அரசனின் முயற்சிக்குச் சிறிதும் உதவாது. அதனால், நான் கூறிய மொழிகளை இகழாது விரைவாகக் கடைப்பிடிப்பாயாக.

நிலம் குழிந்த இடங்கள் தோறும் நீர்நிலையைப் பெருகச் செய்தல் வேண்டும். அவ்வாறு நிலத்துடன் நீரைக் கூட்டியோர் மூவகை இன்பத்தையும் நிலைத்த புகழையும் பெறுவர். இதைச் செய்யாதவர் புகழ் பெறாது வீணே மடிவர்.

இலக்கணக்குறிப்பு

• மூதூர், நல்லிசை, புன்புலம் - பண்புத்தொகைகள்
• நிறுத்தல் - தொழிற்பெயர்
• அமையா - ஈறுகெட்ட எதிர்மறைப் பெயரெச்சம்
• நீரும் நிலமும், உடம்பும் உயிரும் - எண்ணும் மைகள்
• அடு போர் - வினைத்தொகை
• கொடுத்தோர் - வினையாலணையும் பெயர்

பகுபத உறுப்பிலக்கணம்

நிறுத்தல் - நிறு + த் + தல்

நிறு - பகுதி

த் - சந்தி

தல் - தொழிற்பெயர் விகுதி

கொடுத்தோர் - கொடு + த் + த் + ஓர்

கொடு - பகுதி

த் - சந்தி

த் - இறந்தகால இடைநிலை

ஓர் – பலர்பால் வினைமுற்று விகுதி

நூல்வெளி

எட்டுத்தொகை நூல்களுள் ஒன்று புறநானூறு. இது பண்டைய வேந்தர்களின் வீரம், வெற்றி, கொடை குறித்தும் குறுநில மன்னர்கள், புலவர்கள், சான்றோர்கள் உள்ளிட்டவர்களின் பெருமைகளைப் பற்றியும் அன்றைய மக்களின் புறவாழ்க்கையைப் பற்றியும் கூறுகிறது. இந்நூல் பண்டைத் தமிழர்களின் அரிய வரலாற்றுச்செய்திகள் அடங்கிய பண்பாட்டுக் கருவூலமாகத் திகழ்கிறது.

---

குளம்தொட்டுக் கோடு பதித்து வழிசீத்து
உளம்தொட்டு உழுவயல் ஆக்கி - வளம்தொட்டுப்
பாகுபடும் கிணற்றோடு என்று இவ்வைம் பாற்படுத்தான்
ஏகும் சொர்க்கத்து இனிது

- சிறுபஞ்சமூலம் 64

Pattamaram Poem | 9th Tamil Iyal 2 | Kavingar Tamil Oli | Samacheer Kalvi

கவிதைப்பேழை: பட்டமரம்

கவிஞர் தமிழ்ஒளி

நுழையும்முன்

நம் முன்னோரின் வாழ்க்கை இயற்கையோடு இயைந்தது. அவர்கள் மரம், செடி, கொடிகளையும் போற்றிக்காத்தனர். கால மாற்றத்தில் இவ்வாழ்வு சிறிது சிறிதாக மறைந்துகொண்டே வருகிறது. மரம் நுழையும்முன் என்பது மனித வாழ்வில் மிகவும் இன்றியமையாதது. மரங்கள் இல்லை என்றால் நமக்கு உயிர்வளி கிடைக்காமல் போய்விடும். அவ்வகையில் பட்டுப்போன மரமொன்று கவிஞர் ஒருவரின் உள்ளத்தில் ஏற்படுத்திய குமுறலை வெளிப்படுத்தும் இக்கவிதை, மரங்களை வளர்த்துப் பேணிக் காத்திட வேண்டும் என்ற உணர்வை நமக்கு ஏற்படுத்துகிறது.

மொட்டைக் கிளையொடு நின்று தினம்பெரு

மூச்சு விடும்மரமே!

வெட்டப் படும்ஒரு நாள்வரு மென்று

விசனம் அடைந்தனையோ?

குந்த நிழல்தரக் கந்த மலர்தரக்

கூரை விரித்தஇலை!

வெந்து கருகிட இந்த நிறம்வர

வெம்பிக் குமைந்தனையோ?

கட்டை யெனும்பெயர் உற்றுக் கொடுந்துயர்

பட்டுக் கருகினையே!

பட்டை யெனும்உடை இற்றுக் கிழிந்தெழில்

முற்றும் இழந்தனையே!

காலம் எனும்புயல் சீறி எதிர்க்கக்

கலங்கும் ஒருமனிதன்

ஓலமி டக்கரம் நீட்டிய போல்இடர்

எய்தி உழன்றனையே!

பாடும் பறவைகள் கூடி உனக்கொரு

பாடல் புனைந்ததுவும்

மூடு பனித்திரை யூடு புவிக்கொரு

மோகங் கொடுத்ததுவும்

ஆடுங் கிளைமிசை ஏறிச் சிறுவர்

குதிரை விடுத்ததுவும்

ஏடு தருங்கதை யாக முடிந்தன!

இன்று வெறுங்கனவே!

சொல்லும் பொருளும்

• குந்த - உட்கார, கந்தம் - மணம்
• மிசை - மேல் , விசனம் – கவலை

இலக்கணக்குறிப்பு

• வெந்து, வெம்பி, எய்தி - வினையெச்சங்கள்
• மூடுபனி - வினைத்தொகை
• ஆடுங்கிளை – பெயரெச்சத் தொடர்

பகுபத உறுப்பிலக்கணம்

விரித்த

விரி + த் + த் + அ

• விரி - பகுதி
• த் - சந்தி
• த் - இறந்தகால இடைநிலை
• அ - பெயரெச்ச விகுதி

குமைந்தனை

குமை + த்(ந்) + த் + அன் + ஐ

• குமை - பகுதி
• த் - சந்தி. (த் - ந் ஆனது விகாரம்)
• த் - இறந்தகால இடைநிலை
• அன் - சாரியை
• ஐ - முன்னிலை ஒருமை வினைமுற்று விகுதி

நூல் வெளி

கவிஞர் தமிழ்ஒளி (1924-1965) புதுவையில் பிறந்தவர். பாரதியாரின் வழித்தோன்றலாகவும் பாரதிதாசனின் மாணவராகவும் விளங்கியவர்: மக்களுக்காகப் பல படைப்புகளை உருவாக்கியவர். நிலைபெற்ற சிலை, வீராயி, கவிஞனின் காதல், மே தினமே வருக, கண்ணப்பன் கிளிகள், குருவிப்பட்டி, தமிழர் சமுதாயம், மாதவி காவியம் முதலானவை இவரின் படைப்புகளுள் குறிப்பிடத்தக்கவை. இப்பாடப்பகுதி தமிழ் ஒளியின் கவிதைகள் என்னும் நூலில் இடம்பெற்றுள்ளது.