Thiruvilaiyadal Puranam: Idaikkadan Pinakku Theertha Padalam - 5 Mark Question

5 மதிப்பெண் வினா: திருவிளையாடல் புராணம் - இடைக்காடன் பிணக்குத் தீர்த்த படலம்

---

இறைவன், புலவர் இடைக்காடன் குரலுக்கு செவிசாய்த்த நிகழ்வை நயத்துடன் எழுதுக.

திருவிளையாடல் புராணம்

இடைக்காடன் பிணக்குத் தீர்த்த படலம்

1. கபிலரின் நண்பரான புலவர் இடைக்காடனார், கல்வியறிவில் மிக்க குசேல பாண்டியனின் அவையில் கவிதை படித்தார்.
2. அக்கவிதையைச் சிறிதேனும் சுவைத்துத் தலையை அசைக்காமல் புலமையை அவமதித்ததாக, திருஆலவாய் இறைவனிடம் முறையிட்டார்.
3. இறைவனிடம், "பாண்டியன் என்னைக் இகழவில்லை. சொல்லின் வடிவாக உன் இடப்புறம் வீற்றிருக்கும் பார்வதி தேவியையும் சொல்லின் பொருளாக விளங்கும் உன்னையுமே அவமதித்தான்" என்றான்.
4. இறைவன், இடைக்காடனாருக்கும் கபிலருக்கும் மனமகிழ்ச்சி உண்டாக்க நினைத்தார்; திருக்கோவிலை விட்டு வெளியேறி வைகை ஆற்றின் தென்புறம் கோவில் கொண்டார்.
5. "இறைவனே, எதனால் தங்களுக்கு இடையூறு ஏற்பட்டது? யானறியேன்" என்று குசேல பாண்டியன் வேண்டினான்.
6. "இடைக்காடனார் பாடலை இகழ்ந்தது குற்றம்; வேறு குற்றமில்லை. இடைக்காடனார் மீது கொண்ட அன்பினால் இங்கு வந்தோம்" என்றார் இறைவன்.
7. இறைவனின் சொல் கேட்ட பாண்டியன், "சிறியேன், யான் செய்த குற்றம் பொறுக்க வேண்டும்" என்று வேண்டிப் போற்றினான்.
8. பாண்டியன், அழகுமிக்க அரண்மனையில் புலவர்கள் சூழ இடைக்காடனாரை மங்கலமாக ஒப்பனை செய்து பொன் இருக்கையில் விதிப்படி அமர்த்தினான்.
9. "புண்ணிய வடிவான புலவர்களே, நான் இடைக்காடனாருக்குச் செய்த குற்றத்தைப் பொறுத்துக் கொள்ள வேண்டும்" என்று பணிந்து வேண்டினான்.
10. நுண்ணிய கேள்வியறிவுடைய புலவர்கள், " மன்னா, நீ கூறிய அமிழ்தம் போன்ற குளிர்ந்த சொல்லால் எங்கள் சினமான தீ தணிந்தது" என்றனர்.

"பாண்டியன் தமிழ்க்கவிதையை அவமதித்தான். அது தமிழின் வடிவான இறைவனை அவமதித்ததற்குச் சமம்" என்று இடைக்காடனார் கூறுவது நயமிக்கது.

தமிழ்ப் புலவரை மகிழ்விக்க, இறைவன் தன் இருப்பிடத்தை மாற்றியது சுவை தருகிறது. மன்னன் தன் தவறுக்கு வருந்தி, புலவர்களைப் போற்றியமை வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்கதது.

"இறைவனே, என்னால், என் படைகளால், என் பகைவரால், காட்டில் உள்ள விலங்குகளால் இத்தமிழ்நாட்டில் தங்களுக்கு இடையூறு ஏற்பட்டதா? மறையவர் நல்லொழுக்கத்தில் குறைந்தனரோ? தானமும் தவமும் சுருங்கியதோ? இல்லறமும் துறவறமும் தத்தம் நெறியிலிருந்து தவறினவோ? நான் அறியேன்" என்ற மன்னனின் வேண்டுதல் அவனது செங்கோல் ஆட்சியை வெளிப்படுத்துகிறது.

Analysis of Meykeerthi Poem | 5-Mark Question | Poetic Devices Explained

5 மதிப்பெண் வினா மெய்க்கீர்த்தி பாநயம்

பாடப் பகுதியில் இடம் பெற்றுள்ள மெய்க்கீர்த்திப் பாடலில் நயத்தை விளக்குக.

பாடப் பகுதியில் இடம்பெற்றுள்ள மெய்க்கீர்த்திப் பாடல்

இந்திரன் முதல் திசா பாலர் எண்மரும் ஒரு வடிவாகி

வந்தபடி என நின்று மனுவாணை தனி நடாத்திய

படி யானையே பிணிப்புண்பன

வடி மணிச் சிலம்பே அரற்றுவன

செல் ஓடையே கலக்குண்பன வருபுனலே சிறைப்படுவன

மாவே வடுப்படுவன மாமலரே கடியவாயின

காவுகளே கொடிய வாயின கள்ளுண்பன வண்டுகளே

பொய் உடையன வரைவேயே போர் மலைவன எழுகழனியே

மை உடையன நெடு வரையே மருள் உடையன இள மான்களே

கயல் குலமே பிறழ்ந்து ஒழுகும் கைத்தாயாரே கடிந்து ஒறுப்பர்

இயற்புலவரே பொருள் வைப்பர் இசைப்பாணரே கூடம் செய்வார்

என்று கூறி இவன் காக்கும் திருநாட்டின் இயல் இது என

நின்று காவல் நெறி பூண்டு நெறி அல்லது நினையாது

தந்தை இல்லோர் தந்தையாகியும் தாயர் இல்லோர் தாய ராகியும்

மைந்தர் இல்லோர் மைந்தராகியும் மன்னுயிர்கட்கு உயிராகியும்

விளி பெற்ற பயனென்னவும் மெய் பெற்ற அருளென்னவும்

மொழி பெற்ற பொருளென்னவும் முகம் பெற்ற பனுவல் என்னவும்

எத்துறைக்கும் இறைவன் என்னவும் யாம் செய்.

பாடலில் உள்ள நயங்கள்

தலைப்பு: நாட்டு வளமும் ஆட்சிச் சிறப்பும்

திரண்ட கருத்து

இரண்டாம் இராஜராஜன் ஆட்சியில் பிணைக்கப்பட்டவை யானைகள் மட்டுமே. கட்டுண்டு கொடுமைப்படுத்தப்பட்டவர் யாருமே இல்லை. அழகிய மணிகள் பொருந்திய சிலம்புகள் மட்டுமே ஒலி எழுப்பின. துன்பத்தால் மனம் கசந்து அழுதவர்களின் ஒலி கேட்கவே இல்லை. நீரோடும் ஓடைகளே கலக்கப்பட்டன. உள்ளம் கலங்கினவர் ஒருவரும் காணப்படவில்லை. ஓடி வரும் தண்ணீரே பெரிய நீர்நிலைகளில் சிறைப்படுத்தப்பட்டது. வேறு யாருக்கும் சிறை என்பதே கிடையாது. மாம்பிஞ்சுகளே 'வடு' என்னும் பெயரைப் பெற்றன ஆனால் வடுவுற்றார் என்று கூறப்பட்டார் யாருமில்லை. சோலைகளில் காணப்படும் அழகிய வண்டுகள் மொய்க்கப்பட்ட மலர்களே மணம் மிக்கு விளங்கின. கடிய தன்மை வாய்ந்தவர் எவருமே நாட்டில் இல்லை. சோலைகளே படரும் கொடிகளை உடையனவாக இருந்தன. கொடியவை என்று கூறத்தக்க உயிர்கள் எதுவுமே இல்லை. வண்டுகளே மலரில் மொய்த்துத் தேனாகிய கள்ளினை உண்டு திரிந்தன. வேறு 'கள்' உண்டு மயங்கி திரிந்தவர்கள் யாரும் இருந்திலர். மலைகளில் உள்ள மூங்கில்களே கணுக்கள் எனப்படும் பொய்யினைப் பெற்றிருந்தன. வேறு யாரும் பொய் கூற வேண்டிய அவசியம் இன்றி வாழ்ந்துள்ளனர். நன்கு விளைந்த கழனிகளே வைக்கோல் போர்களைக் குவித்தன. நாட்டில் போர் என்பததே இல்லாததாயிற்று. உயர்ந்த மலைகளே கரிய நிறத்தைப் பெற்றிருந்தன. குற்றம் உடையோர் எவரும் இலர். மான்கள் மட்டுமே மருளும் தன்மை உடையனவாக இருந்தன. எதனாலும் மருளும்நிலை யாருக்கும் ஏற்படவில்லை. மீன்கள் மட்டுமே பிறழ்ந்து பிறழ்ந்து வாழும் இயல்பினைப் பெற்றிருந்தன. வாழ்க்கையில் பிறழ்ந்தவர் சோழ நாட்டில் எவரும் இல்லை. தாய்மார்கள் மட்டுமே தங்கள் குழந்தைகளைக் கடிந்து தண்டனை அளித்து வந்தனர். வேறு தண்டனை பெற்றவர் யாருமில்லை. சிறந்த புலவர்கள் தங்கள் பாடல்களில் பொருளைச் சேர்த்து வைத்தனர். வேறு யாருக்கும் பொருளைச் சேர்த்து வைக்கும் அவசியம் ஏற்படவில்லை. இசைப் புலமை வாய்த்துப் பாடிப் பரிசில் பெறும் பாணர்களே இசையினைக் கருவி இசையுடன் கூட்ட முயற்சி செய்துள்ளனர். முயற்சியால் கூட்டி வைக்கும் நிலையில் பிரிவுடையார் யாரும் இல்லை. இம்மன்னனுடைய நாட்டின் இயல்பு இதுவே என்று யாவரும் புகழ்ந்து கூறுமாறு நெறிமுறை நின்று நீதி தவறாது ஆட்சி செலுத்தியதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும், தந்தை இல்லாதவருக்குத் தந்தையாகவும் தாயார் இல்லாதவருக்குத் தாயாராகவும் மைந்தர் இல்லாதவருக்கு மைந்தராகவும் உலக உயிர்களுக்கு எல்லாம் உயிராகவும் திகழ்ந்தான். விழிபெற்ற பயனாகவும் மெய் பெற்ற அருளாகவும் மொழிபெற்ற பொருளாகவும் புகழ்பெற்ற நூலாகவும் எத்துறைக்கும் இறைவனாகவும் விளங்கினான்.

மையக்கருத்து

இப்பாடல், சோழநாட்டின் வளத்தையும் இரண்டாம் இராஜராஜ சோழனின் நீதிநெறி தவறாத ஆட்சிச்சிறப்பையும் மையக் கருத்தாகக் கொண்டு பாடப்பட்டுள்ளது.

சொல் நயம்

வடிமணிச்சிலம்பு, எழுகழனி, பிறழ்ந்தொழுகும் கயற்குலம், கூடச் செய்யும் இசைப்பாணர் போன்ற சொல்நயம் மிக்க செஞ்சொற்கள் இப்பாடலின் இன்பத்தைக் கூட்டுகின்றன.

பொருள் நயம்

பொய்யுடைய வரைவேய், மையுடைய நெடுவரை, மெய் பெற்ற அருள், முகம் பெற்ற பனுவல் ஆகியவை ஆழமான பொருளுடையன. இவை, செய்யுளின் மையக் கருத்துக்கு வலிமை சேர்க்கின்றன.

சந்த நயம்

'சந்தம் செந்தமிழுக்கே சொந்தம்' என்பார்கள். வல்லோசையும் மெல்லோசையும் சேருமிடத்தில் சந்தநயம் பிறக்கிறது. பாடல் முழுவதும் சந்தநயம் பயின்று வந்தாலும்

"கயற் குலமே பிறழ்ந்து ஒழுகும் கைத்தாயாரே கடிந்து ஒறுப்பர்

இயற்புலவரே பொருள் வைப்பர் இசைப்பாணரே கூடம் செய்வார்" என்ற அடிகளில் சந்த நயம் சிறப்பாக அமைந்துள்ளது.

தொடை நயம்

"தொடையற்ற பாட்டு நடையற்றுப் போகும்" என்பார்கள். இப்பாடலில் மோனை, எதுகை, முரண், இயைபு ஆகிய நான்கு தொடை நயங்களும் பயின்று வந்துள்ளன.

மோனை நயம்

முதலெழுத்து ஒன்றி வரத் தொடுப்பது மோனை நயம் ஆகும்.

"படைக்கு அழகு யானை
பாடலுக்கு அழகு மோனை" என்பதற்கு ஏற்ப இப்பாடலில்,

மாவே

மாமலரே

பொய்

போர்

என்ற இடங்களில் மோனை நயம் பயின்று வந்துள்ளது.

எதுகை நயம்

முதலெழுத்து அளவொத்து, இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றி வரத் தொடுப்பது எதுகை நயம் ஆகும்.

படி யானை

வடிமணிச்சிலம்பு

என்று

நின்று

என்ற இடங்களில் எதுகை நயம் பயின்று வந்துள்ளது.

முரண் நயம்

முரண்பட்ட சொற்களால் அமைவது முரண்நயம் ஆகும்

'செல் ஓடை × வரு புனல்' என்ற சொற்கள் முரண் சுவையைத் தருகின்றன.

இயைபு நயம்

பாடலின் இறுதி எழுத்தோ, அசையோ, சீரோ இயைந்து வருவது இயைபுநயம் ஆகும்.

வண்டுகளே

இளமான்களே

எழுகழனியே

வரைவேயே

நெடுவரையே

என்ற இடங்களில் இயைபு நயம் பயின்று வந்துள்ளது.

அணிநயம்

'அணி இல்லாத கவிதை
பணி இல்லாத வனிதை' என்பார்கள். இப்பாடலின்,

"இந்திரன் முதல் திசா பாலர் எண்மரும் ஒரு வடிவாகி" என்ற அடிகளில் 'உயர்வு நவிற்சி அணி' பயின்று வந்துள்ளது. இந்திரன் முதலான திசைக் காவலர்கள் எட்டு பேரும் ஒரு வடிவில் தோன்றுவது போல இரண்டாம் இராஜராஜன் ஆட்சி செய்தான் என்று உயர்வாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

'மை உடையன நெடு வரையே மருள் உடையன இள மான்களே' என்ற அடிகளில் 'இயல்பு நவிற்சி அணி' பயின்று வந்துள்ளது. இதுவரை பாடல் முழுவதும் நயங்கள் பயின்று வந்துள்ளதை அறிந்து மகிழ்ந்தோம்.

Kalakkanitham Poem Appreciation (Paanayam Paarattal) - 5 Mark Question | Kannadasan

5 மதிப்பெண் வினா: காலக்கணிதம் பாநயம் பாராட்டல்

காலக்கணிதம் கவிதையில் பொதிந்துள்ள நயங்களைப் பாராட்டி எழுதுக.

கவிஞன் யானோர் காலக் கணிதம்

கருப்படு பொருளை உருப்பட வைப்பேன்

புவியில் நானோர் புகழுடைத் தெய்வம்

பொன்னினும் விலைமிகு பொருள் என்செல்வம்

இவை சரி என்றால் இயம்புவது என் தொழில்

இவை தவறாயின் எதிர்ப்பது என் வேலை

ஆக்கல் அளித்தல் அழித்தல் இம்மூன்றும்

அவனும் யாருமே அறிந்தவை; அறிக!

- கண்ணதாசன்.

பாநயம் பாராட்டல் - காலக்கணிதம்

திரண்ட கருத்து

"நான் ஒரு கவிஞன். நானே காலத்தைக் கணிக்கும் வானசாத்திரமும் ஆவேன். மனத்தில் எழும் கருத்துக்களைக் கவிதையாகப் படைப்பேன். இந்தப் பூமியில், நானே புகழ்பெற்ற தெய்வமும் ஆவேன். என்னுடைய கவிதைகள் பொன்னை விட விலை மிகுந்தவை. நன்மை தரும் செயல்களைப் பாராட்டியும், தவறான செயல்களை எதிர்த்தும் கவிதை வடிப்பது என்னுடைய வேலை. இறைவன் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகிய முத்தொழில்களைப் புரிகின்றான். நானும் கவிதையைப் படைத்தல், மக்களுக்கு நல்லறிவு புகட்டுதல், மக்களின் மனங்களில் உள்ள தீய சிந்தனைகளை அழித்தல் ஆகிய முத்தொழில்களையும் செய்கின்றேன். அறிவீர்களாக!" என்று கண்ணதாசன் கவிதை பாடுகிறார்.

மையக்கருத்து

காலத்தைக் கணித்தும் முத்தொழில் புரிந்தும் இறைவனுக்குச் சமமான நிலையினைப் பெற்ற கவிஞனைப் புகழ்ந்துரைப்பது இப்பாடலின் மையக்கருத்து ஆகும்.

சொல் நயம்

'கருப்படு பொருளை உருப்பட வைப்பேன்'

என்ற பாடலடியில் சொல்நயம் மிகுந்து வந்துள்ளது.

பொருள் நயம்

"யானோர் காலக் கணிதம், கருப்படு பொருளை உருப்பட வைப்பேன், பொன்னினும் விலைமிகு பொருள் என்செல்வம்" ஆகிய சொற்கள் ஆழமான பொருள் உடையன. கவிதையின் மையக் கருத்துக்கு அழகு சேர்ப்பன.

சந்த நயம்

'சந்தம் செந்தமிழுக்கே சொந்தம்' என்பார்கள். வல்லோசையும் மெல்லோசையும் சேருமிடத்தில் சந்தநயம் பிறக்கிறது.

"புவியில் நானோர் புகழுடைத் தெய்வம்

பொன்னினும் விலைமிகு பொருள் என் செல்வம்" என்ற கவிதை வரிகளில் இனிமையான சந்தநயம் பயின்று வந்துள்ளது.

தொடை நயம்

"தொடையற்ற பாட்டு நடையற்றுப் போகும்" என்பார்கள். இப்பாடலில் மோனை, எதுகை, முரண், இயைபு ஆகிய நான்கு தொடை நயங்களும் பயின்று வந்துள்ளன.

மோனை நயம்

முதலெழுத்து ஒன்றி வரத் தொடுப்பது மோனை நயம் ஆகும்.

"படைக்கு அழகு யானை

பாடலுக்கு அழகு மோனை" என்பதற்கு ஏற்ப இப்பாடலில்,

கவிஞன்

கணிதம்

புவியில்

புகழுடைத்

அளித்தல்

அழித்தல்

என்ற இடங்களில் மோனை நயம் பயின்று வந்துள்ளது.

எதுகை நயம்

முதலெழுத்து அளவொத்து, இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றி வரத் தொடுப்பது எதுகை நயம் ஆகும்.

கருப்படு

பொருளை

உருப்படு

இவை சரியென்றால்

இவை தவறாயின்

என்ற இடங்களில் எதுகை நயம் பயின்று வந்துள்ளது.

முரண் நயம்

முரண்பட்ட சொற்களால் அமைவது முரண்நயம் ஆகும்

'ஆக்கல் ×அழித்தல், சரி×தவறு ' என்ற சொற்கள் முரண் சுவையைத் தருகின்றன.

இயைபு நயம்

பாடலின் இறுதி எழுத்தோ, அசையோ, சீரோ இயைந்து வருவது இயைபுநயம் ஆகும்.

கணிதம்

தெய்வம்

செல்வம்

என்ற இடங்களில் இயைபு நயம் பயின்று வந்துள்ளது.

அணிநயம்

'அணி இல்லாத கவிதை

பணி இல்லாத வனிதை' என்பார்கள். இப்பாடலில், கவிஞர் தம்மைக் காலக்கணிதமாகவும் புகழுடைத் தெய்வமாகவும் உருவகப்படுத்தியுள்ளார். மேலும், தன்னுடைய கவிதையைச் செல்வமாகவும் உருவகப்படுத்தியுள்ளார். இவ்வாறு, உவமையின் தன்மையைப் பொருள்மேல் ஏற்றிக்கூறுவது உருவகம் ஆகும். எனவே, இப்பாடலில் வந்துள்ள அணி 'உருவக அணி' ஆகும்.

கவிஞர் கண்ணதாசன் தமிழ்ப்பெரும் கவிஞர்களுள் ஒருவர். அவரது கவிதைகளில் கவித்துவம் நிரம்பி வழியும் என்பதற்கு இக்கவிதை சான்று.

Thembavani: Veeramamunivar's Poetic Tribute (5 Mark Question)

5 மதிப்பெண் வினா: தேம்பாவணி வீரமாமுனிவரின் கவிதாஞ்சலி

கருணையனின் தாய் மறைவுக்கு, வீரமாமுனிவர் தம் பூக்கள் போன்ற உவமைகளாலும் உருவக மலர்களாலும் நிகழ்த்திய கவிதாஞ்சலியை விவரிக்க.

தேம்பாவணி

கருணையின் தன் தாயார் எலிசபெத் அம்மையாருடன் கானகத்தில் வாழ்ந்து வந்தார். அச்சூழலில் அவருடைய தாய் இறந்து விட்ட போது கருணையன் அடையும் துன்பத்தில் இயற்கையும் பங்குகொண்டு கலங்கி, ஆறுதல் அளிப்பதை வீரமாமுனிவர் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறார்.

கருணையனின் கண்ணீர்!

கருணையின் தன் பூப்போன்ற கைகளைக் குவித்து, "பூமித்தாயே! என் அன்னையின் உடலை அன்போடு காப்பாயாக" என்று வணங்கினான். மலர்ப்படுக்கையில் அன்னையின் உடலை அடக்கம் செய்து, அதன்மீது பூக்களையும் கண்ணீரையும் பொழிந்தான்.

கருணையனின் புலம்பல்

"தாயின் மணி போன்ற வாய்மையை மழைநீராகப் பருகி, அன்னையின் மார்பில் மாலையாக மனமகிழ்ந்து வாழ்ந்தேன். மணி போன்ற மழைத்துளியின்றி பயிர் வாடியது போல வாடுகின்றேன். கொம்பில் கொய்த மலராக வாடுகின்றேன். நஞ்சுதடவிய எரியும்அம்புதுளைத்த புண்ணின் வேதனையை அனுபவிக்கின்றேன். துணையைப் பிரிந்த பறவையைப் போல வாடுகின்றேன். வழுக்கு நிலத்தில் வழிதவறியவன் போல் ஆனேன்.

உயிர் பிழைக்கும் வழி அறியேன். உணர்விழந்த உறுப்பின் தன்மை அறியேன். உணவு தேடும் வழி அறியேன். கானில் செல்லும் வழி அறியேன். தாய் காட்டிய வழி அறிவேன். தாயும் என்னைத் தவிக்க விட்டுப் போனாள்" என்று நவமணிமாலை போன்று நல்லறத் தவத்தை அணிந்த கருணையன் புலம்பினான்.

கருணையன் புலம்பலுக்கு இரங்கியவை

தேன்சிந்தும் மரங்களிலும் மணமலர்ச் சுனைகளிலும் உள்ள பறவைகளும் வண்டுகளும் கருணையனின் புலம்பலுக்கு இரங்கி, அழுவன போன்று ஒலித்தன.

பாடப்பகுதியில் இடம் பெற்றுள்ள உவமைகள்:

1. பூப்போன்ற கைகள்
2. மணி போன்ற வாய்மை
3. மணி போன்ற மழைத்துளி
4. மழையின்றிப் பயிர் வாடியது போல
5. கொம்பின் கொய்த மலரைப் போல
6. துணையைப் பிரிந்த பறவையைப் போல
7. வழுக்கு நிலத்தில் வழிதவறியவன் போல
8. நவமணிமாலை போன்று நல்லறத் தவத்தை அணிந்த
9. கானம் கொல் என்று ஒலித்து அழுவது போன்று.

பாடப்பகுதியில் இடம்பெற்றுள்ள உருவகங்கள்:

1. பூமித்தாய்
2. வாய்மையே மழைநீராக.