Tamil Grammar: Auxiliary Verbs (Ilakkanam: Thunaivinaigal) - 9th Std

இலக்கணம்: துணைவினைகள்

இயற்கை - உ

கற்கண்டு

துணைவினைகள்

வினைவகைகள்

வினைச்சொற்களை அவற்றின் அமைப்பு, பொருள், சொற்தொடரில் அவை தொழிற்படும் விதம் முதலான அடிப்படை பலவகையாகப் பாகுபடுத்தலாம்.

தனிவினையும் கூட்டுவினையும்

வினைச்சொற்களை அமைப்பின் அடிப்படையில் தனிவினை, கூட்டுவினை என இருவகைப்படுத்தலாம்.

தனிவினை

படி படியுங்கள் படிக்கிறார்கள்.

மேற்காணும் சொற்களைக் கவனியுங்கள். இவற்றில் படி என்னும் வினையடியும் சில ஓட்டுகளும் உள்ளன. படி என்னும் வினையடி , பகாப்பதம் ஆகும். அதை மேலும் பொருள் தரக்கூடிய கூறுகளாகப் பிரிக்க முடியாது. இவ்வாறு, தனிவினையடிகளை அல்லது தனிவினையடிகளை கொண்ட வினைச்சொற்களைத் தனிவினை என்பர்.

கூட்டுவினை

ஆசைப்பட்டேன், கண்டுபிடித்தார்கள், தந்தியடித்தேன், முன்னேறினோம்.

மேற்காணும் சொற்களைக் கவனியுங்கள். ஆசைப்படு, கண்டுபிடி, தந்தியடி, முன்னேறு என்பன அவற்றின் வினையடிகள். அவை பகுபதங்கள் ஆகும். இவ்வாறு பகுபதமாக உள்ள வினையடிகளைக் கூட்டுவினையடிகள் என்பர். அவ்வகையில் கூட்டுவினையடிகளைக் கொண்ட வினைச்சொற்களைக் கூட்டுவினை என்பர்.

கூட்டுவினைகள் உருவாகும் மூன்று வகைகள்:

1. பெயர் + வினை = வினை
   • தந்தி + அடி = தந்தியடி
   • ஆணை + இடு = ஆணையிடு
   • கேள்வி + படு = கேள்விப்படு
2. வினை + வினை = வினை
   • கண்டு + பிடி = கண்டுபிடி
   • சுட்டி + காட்டு = சுட்டிக்காட்டு
   • சொல்லி + கொடு = சொல்லிக்கொடு
3. இடை + வினை = வினை
   • முன் + ஏறு = முன்னேறு
   • பின் + பற்று = பின்பற்று
   • கீழ் + இறங்கு = கீழிறங்கு

முதல்வினையும் துணைவினையும்

நான் படம் பார்த்தேன்.
கண்ணன் போவதைப் பார்த்தேன்.

இந்தச் சொற்றொடர்களில், பார் என்னும் வினை, கண்களால் பார்த்தல் என்னும் பொருளைத் தருகிறது. இது பார் என்னும் வினையின் அடிப்படைப் பொருள் அல்லது சொற்பொருள்(LEXICAL MEANING) எனலாம்.

ஓடப் பார்த்தேன்.
எழுதிப் பார்த்தாள்.

இந்தச் சொற்றொடர்களில் ஓடப்பார், எழுதிப்பார் என்பன கூட்டுவினைகள் ஆகும். இவற்றில் இரண்டு உறுப்புகள் உள்ளன. ஓட, எழுதி என்பன முதல் உறுப்புகள். இவை அந்தந்த வினைகளின் அடிப்படைப் பொருளைத் தருகின்றன. பார் என்பது இரண்டாவது உறுப்பு. இது இவ்வினையின் அடிப்படைப் பொருளான பார்த்தல் என்னும் பொருளைத் தராமல் தனது முதல் உறுப்போடு சேர்ந்து வேறு பொருள் தருகிறது.

ஓடப் பார்த்தேன் - இதில் பார் என்பது முயன்றேன் என்னும் முயற்சிப் பொருளைத் தருகிறது.

எழுதிப் பார்த்தாள் - இதில் பார் என்பது சோதித்து அறிதல் என்னும் பொருளைத் தருகிறது.

ஒரு கூட்டுவினையின் முதல் உறுப்பாக வந்து தன் அடிப்படைப் பொருளைத் தரும் வினை, முதல் வினை (MAIN VERB) எனப்படும். ஒரு கூட்டு வினையின் இரண்டாவது உறுப்பாக வந்து தன் அடிப்படைப் பொருளை விட்டுவிட்டு முதல் வினைக்குத் துணையாக வேறு இலக்கணப் பொருளைத் தரும் வினை, துணைவினை எனப்படும்.

கூட்டுவினையின் முதல் வினை செய அல்லது செய்து என்னும் வினையெச்ச வடிவில் இருக்கும். துணைவினை, வினையடி வடிவில் இருக்கும். துணைவினையே திணை, பால், இடம், காலம் காட்டும் விகுதிகளைப் பெறும். தமிழில் ஏறத்தாழ 40 துணைவினைகள் உள்ளன. அவற்றுள் பெரும்பாலானவை முதல்வினையாகவும் செயல்படுகின்றன.

பார், இரு, வை, கொள், போ, வா, முடி, விடு, தள்ளு, போடு, கொடு, காட்டு முதலானவை இருவகை வினைகளாகவும் செயல்படுகின்றன.

துணைவினைகளின் பண்புகள்

1. துணைவினைகள் பேசுவோரின் மனநிலை, செயலின் தன்மை போன்றவற்றைப் புலப்படுத்துகின்றன.
2. இவை முதல் வினையைச் சார்ந்து அதன் வினைப்பொருண்மைக்கு மெருகூட்டுகின்றன.
3. பேச்சு மொழியிலேயே துணைவினைகளின் ஆதிக்கம் அதிகமாக உள்ளது.

தற்காலத் தமிழில் ஆம், ஆயிற்று, இடு, ஒழி, காட்டு, கூடும், கூடாது, கொடு, கொண்டிரு, கொள், செய், தள்ளு, தா, தொலை, படு, பார், பொறு, போ, வை, வந்து, விடு, வேண்டாம், முடியும், முடியாது, இயலும், இயலாது, வேண்டும், உள் போன்ற பல சொற்கள் துணைவினைகளாக வழங்குகின்றன.

தமிழ் மற்றும் ஜப்பானிய மொழிகளில் துணைவினைகள் முதல் வினைகளுக்குப் பின்பே இடம்பெறும். (எ.கா.) கீழே விழப் பார்த்தான். இத்தொடரில் விழு (விழ) என்பது முதல்வினை; பார்த்தான் என்பது துணைவினை.

தமிழின் துணைவினைக் கொள்கை ஆங்கிலத்தின் துணைவினைக் கொள்கையிலிருந்து வேறுபட்டது. அதாவது, தமிழில் துணைவினையாக வரும் வேர்ச்சொல் சில தொடர்களில் முதல்வினையாகவும் வரும்.

Auxiliary verbs

Verb Super Helpers: Auxiliary and Modal Verbs!

Hi Super Students! Ready to learn about some super special words? We call them Auxiliary Verbs and Modal Verbs. Think of them as the best friends of our main action words (verbs)! These helper words don't show the main action themselves, but they add cool powers! They help us know when something is happening (like right now, yesterday, or tomorrow), if we're asking a question, or if we want to say "no." Some helpers, the modals, also tell us if we can do something, if we should do it, or if something might happen. Let's explore how these amazing helpers make our sentences even better!

The verbs be (is, am, are, was and were), have and do are called auxiliary verbs when they are used with ordinary verbs to make tenses, passive forms, questions and negatives.

The verbs can, could, may, might, will, would, shall, should, must and ought are called modal verbs. Modal verbs are used before ordinary verbs and express ideas such as permission, possibility, certainty and necessity. Need and dare are also sometimes used like modal verbs.

The Helper 'Be' (Auxiliary be)

The auxiliary verb be is used:

1. In the formation of the continuous tenses (shows an action is ongoing):
   • I am writing.
   • She was singing.
   • It was raining.
   • They were playing.
2. In the formation of passive verb forms (shows the subject receives the action):
   • I was shocked.
   • The boys were praised.
   • He was questioned.

Be can be followed by an infinitive (to + verb). This structure is used to talk about an arrangement, a plan, an agreement or a command.

• I am to see him tomorrow. (Arrangement)
• They are to be married next month.
• You are to leave at once. (Command)

The Helper 'Have' (Auxiliary verb have)

The auxiliary have has the following uses:

1. In the formation of the perfect tenses (shows an action is completed or started in the past):
   • She has come.
   • They have returned.
   • She has been waiting.
2. With the infinitive to indicate obligation (something you must do):
   • I have to be there by 12 o’clock.
   • She has to finish the work.

Had + infinitive can be used to talk about an obligation that existed in the past.

• I had to be there by 12 o’clock.

Important Notes on 'Have to':

In questions and negatives, have to and had to are used with the helpers do, does and did.

Let's Compare:

• She had to go.
• Does she have to go?
• She doesn’t have to go.

• They have to go.
• Do they have to go?
• They don’t have to go.

• I had to go.
• Did I have to go?
• I didn’t have to go.

More Examples for Practice!

Let's find the helper verbs in these sentences. The answer tells you which helper it is and what it's doing!

1. We are learning grammar. (Helper: are - shows continuous tense, happening now)
2. The cat is sleeping on the mat. (Helper: is - shows continuous tense)
3. He was playing outside yesterday. (Helper: was - shows continuous tense in the past)
4. The yummy cake was eaten by everyone. (Helper: was - shows passive voice, the cake received the action)
5. This song is sung by many famous singers. (Helper: is - shows passive voice)
6. The windows were cleaned this morning. (Helper: were - shows passive voice)
7. She is to meet the principal after lunch. (Helper: is to - shows an arrangement or plan)
8. We are to finish our project by Friday. (Helper: are to - shows a plan or command)
9. You have grown so much since last year! (Helper: have - shows perfect tense, completed action)
10. My mom has cooked a delicious dinner. (Helper: has - shows perfect tense)
11. They had already left when I arrived. (Helper: had - shows perfect tense in the past)
12. We have to wear our school uniforms on Monday. (Helper: have to - shows obligation)
13. He has to study hard for the big test. (Helper: has to - shows obligation)
14. She had to wake up very early for the trip. (Helper: had to - shows past obligation)
15. You can play after you finish your homework. (Modal Helper: can - shows permission or ability)
16. It may rain later today, so take an umbrella. (Modal Helper: may - shows possibility)
17. We will go to the zoo next weekend. (Modal Helper: will - shows future action or intention)
18. You should always brush your teeth before bed. (Modal Helper: should - gives advice or shows mild obligation)
19. He must be very tired after running the race. (Modal Helper: must - shows certainty or strong necessity)
20. Could you please pass me the blue crayon? (Modal Helper: Could - makes a polite request)

Little Dictionary: Tricky Words Made Easy!

• Auxiliary Verbs: These are special 'helping' verbs like be, do, have. They help the main verb show when something happens or if it's a question. (Example: "She is jumping." - 'is' helps 'jumping')
• Modal Verbs: These are also 'helping' verbs, like can, will, should, may, must. They show if something is possible, allowed, or necessary – like the 'mood' of the action. (Example: "You can play." - 'can' shows you are allowed)
• Ordinary Verbs: These are the main action words in a sentence, like run, eat, play, sing, think. They tell you what's happening.
• Tenses: This word tells us about the time an action happens – present (now), past (before), or future (later). (Example: I walk (present), I walked (past), I will walk (future).)
• Passive Forms (or Passive Voice): This is when the person or thing doing the action isn't the main star of the sentence. Instead, the person or thing receiving the action is the subject. (Example: "The cake was eaten." - We focus on the cake, not necessarily who ate it.)
• Negatives: These are sentences that say "no" or "not." Helper verbs are often used to make them. (Example: "He is not sleeping." or "She doesn't like broccoli.")
• Continuous Tenses: These show an action that is, was, or will be going on for some time (it's 'continuing'). They usually use a form of 'be' + a main verb ending in '-ing'. (Example: "They are playing.")
• Perfect Tenses: These show an action that is completed or happened before another point in time. They use a form of 'have' (have, has, had) + the past participle of a verb (like 'eaten', 'seen', 'gone'). (Example: "She has finished her homework.")
• Infinitive: This is the basic, 'to' form of a verb, like its starting point before it changes for tense or person. (Example: to run, to see, to be, to play.)
• Obligation: Something you must do or feel you have to do, like a rule you need to follow or a duty. (Example: "You have to do your homework.")
• Arrangement: A plan that has been made with someone for something to happen in the future. (Example: "We are to meet at 3 PM.")
• Permission: Being allowed to do something; getting the 'okay'. (Example: "You may go out to play now.")
• Possibility: Something that might happen, but we're not 100% sure. (Example: "It might rain later.")
• Certainty: Being very sure that something is true or will definitely happen. (Example: "He studied hard, so he must pass the test.")
• Necessity: Something that is absolutely needed or has to be done; it's essential. (Example: "We need to drink water to live.")